Home

Ik heb een moeilijk leven, dat is waar. Niets was in 48 jaar gemakkelijk en ik heb het mij moeilijk gemaakt. Mijn problemen heb ik geërfd van mijn moeder en zij erfde weer van haar moeder, maar dat wist ik lange tijd niet. Daar werd niet over gepraat toen ik jong was.

Ik praat weinig met mijn ouders en zij zijn boos op mij. Zij kunnen niet praten over emoties, zij voelen niet mee en zij willen niet luisteren naar mijn verhaal. Zij zijn wel lief voor mijn kinderen maar ook afstandelijk.

Ik leed aan zware depressies en was een tijdje opgenomen om tot mijzelf te komen 4 jaar geleden. Ik ben nog steeds overgevoelig. De diepe eenzaamheid is altijd in mij.

Ik heb 2 kinderen van 15 en 17 jaar. Ze hebben een lieve toffe papa en vanaf de eerste dag zag ik hoe hij praatte en goed zorgde voor onze kinderen. Ik deed hetzelfde als hij.

Mijn kinderen hebben mij geleerd wat liefde is. Ik kende dat niet. Ik denk daar veel over na sinds ik mama ben. Vele jaren was ik boos omdat ik medicatie moest innemen, maar nu ben ik al jaren blij dat ik die kan innemen want dan ben ik een betere mama. Ik ben ervan overtuigd dat als mijn moeder medicatie had genomen in plaats van te doen alsof ze niets heeft, zij ook een betere moeder zou zijn.

Ik vind doen alsof niet moedig van haar. Ik word snel boos en dan roep ik maar wil dat eigenlijk niet. Ik heb geluisterd naar de dokters en goede raad aanvaard want ik wilde mijn kinderen niet ongelukkig maken en mijn man ook niet. De dokters en psychologen kosten veel geld. Daarom heb ik meer vriendinnen gemaakt en babbel ik veel met hun over mijn moeilijkheden.

Soms mislukt er iets en dan ben ik snel over mijn toeren. Ik lag dikwijls uitgeput op de zetel. Ik lijk soms met al die miserie ons geluk te verknallen. Nu de kinderen groter zijn kan ik hun al meer vertellen wat mij is overkomen en waardoor ik soms verdrietig ben. Ik doe elke dag mijn best om geen ruzie te maken want dat is niet goed, voor niemand.

Samen lachen is iets waar ik op let. Ik hoop dat mijn kinderen later kunnen zeggen dat ze een goede jeugd hadden en dat ze gezond zijn. Dat is mijn levensdoel geworden. Komen ze mij later vertellen dat ik dingen verkeerd heb gedaan, dan zal ik luisteren. Het gaat nu veel beter met mij en na heel veel jaren kan ik zelfs terug werken. Gelukkig dat ik koppig en moedig ben.

  • Wix Facebook page
een realisatie van ZITDAZO